Het verlangen naar genotsmiddelen om te ontspannen, te vergeten, moed te verzamelen en te dromen is een fundamentele menselijke behoefte. In Nederland is er echter een opvallende toename in het gebruik van deze middelen zichtbaar in de verslavingsstatistieken. De zorg voor verslaafden heeft moeite om deze groei bij te houden en beleidsmakers komen met steeds nieuwe strategieën om het probleem aan te pakken. Maar wat ligt er werkelijk ten grondslag aan verslaving? Wat veroorzaakt het? Waarom raakt de ene persoon wel verslaafd en de andere niet? Uit genetisch en neurobiologisch onderzoek komt steeds meer naar voren dat de meeste vormen van verslaving kunnen worden gezien als een chronische hersenziekte. Het boek “Chemie van verslaving” biedt op een toegankelijke en stimulerende manier inzicht in de rol van chemische stoffen en genetica bij het ontstaan van verslaving. Daarnaast wordt er aandacht besteed aan de invloed van genetische aanleg en omgevingsfactoren. In “Chemie van verslaving” delen wetenschappers en artsen de nieuwste wetenschappelijke bevindingen en behandelmethoden. Ook bespreken zij hoe deze inzichten hun weg hebben gevonden naar de verslavingszorg en welke impact ze hebben op het leven en zelfbeeld van verslaafden. Tevens komen (ex-)verslaafden uitgebreid aan het woord. Dit fascinerende en baanbrekende boek verdient brede aandacht, niet alleen van zorgprofessionals die betrokken zijn bij verslavingszorg, maar ook van familie, vrienden van (ex-)verslaafden, evenals politici en beleidsmakers.