Grassteppen en savannen kenmerken zich door uitgestrekte grasvlakten met af en toe wat struikgewas, waar bomen nauwelijks de kans krijgen om te groeien vanwege het diepgelegen grondwater. Dit komt voornamelijk door de beperkte regenval, die voor een typische savannebiotoop niet meer dan 1000 mm per jaar mag bedragen en meestal in één of twee regenseizoenen valt. Onder deze omstandigheden hebben eenzaadlobbige grassen de beste ontwikkelingskansen. Vaak ontstaan dergelijke graslanden ook door de uitputtende manier waarop mensen het landschap gebruiken. Op de Afrikaanse savanne bestaat de verspreide boomgroei voornamelijk uit stekelige bomen en struiken, zoals acacia’s. In Zuid-Amerika nemen verschillende cactussoorten hun plaats in. De doorns en stekels dienen als bescherming tegen de vraatzucht van de in grote kuddes over de grasvlakten zwervende blad- en knabbeldieren. De diverse planteneters kunnen alleen overleven als ze niet allemaal dezelfde voedselbronnen benutten.