Roeslan Abdulgani wijdde zeventig jaar van zijn leven aan de dienst van zijn land, Indonesië. Hij was betrokken bij de politieke jeugdbeweging en bekleedde functies als hoge ambtenaar, minister, vicepremier en VN-ambassadeur. Tijdens de hevige strijd in Soerabaja, waar Engelse troepen in 1945 de Japanse bezetting vervingen, was hij een van de vooraanstaande nationalistische leiders. Abdulgani maakte ook een staatsgreep mee, gevolgd door een intense jacht op communisten. Dit boek belicht verder het Nieuw-Guinea-vraagstuk en de rol van Luns, Abdulgani’s tegenstander daarin. Destijds beschikte Nederland over een Buitenlandse Inlichtingen Dienst. Onderzoek uit 1998 wees, op basis van dossiers en gecodeerde telegrammen, uit dat Abdulgani in de jaren vijftig als informant voor een Nederlandse spion zou hebben gewerkt. Abdulgani ontkent dit echter resoluut en blijft zwijgen. In het boek deelt hij scherpe inzichten, passend bij de grotere openheid in Indonesië, dat hij zag groeien van 40 naar 220 miljoen inwoners. Hij gelooft dat zijn land op weg is naar meer democratie. ‘Het duurt even voordat politieke leiders echte staatslieden worden,’ merkt hij nuchter op.