In zijn werk “Seuils” uit 1987 onderzoekt de Franse literatuurwetenschapper Gérard Genette het concept van de peritekst. Dit zijn alle tekstuele elementen die zich buiten de eigenlijke literaire tekst bevinden en die een auteur impliceren. Gezien vanuit een minder auteur-gerichte benadering, functioneren periteksten als semantische aanwijzingen die de interpretatie van een tekst (kunnen) beïnvloeden. Voorbeelden van periteksten zijn onder andere voorwoorden, fotografisch materiaal en andere visuele reproducties, aantekeningen, motto’s en opdrachten, kaftontwerpen, typografie en lay-out, regelnummering en titelkeuze in literaire publicaties. “Dingenzoeken in Taka-Tukaland” verzamelt essays waarin de wisselwerking tussen tekst en peritekst centraal staat. Via diverse casussen in de moderne Nederlandstalige poëzie (zoals bij Gaston Burssens, Christine D’haen, Hugues C. Pernath, Willy Roggeman, K. Schippers) wordt de veelzijdige invloed van de peritekst onderzocht. De focus ligt niet zozeer op de interpretatie van de gedichten zelf, maar eerder op hoe de lezer door periteksten wordt beïnvloed in zijn leeservaring en betekenisgeving. Schrijvers als Benno Barnard, Huub Beurskens, Eva Gerlach, Peter Holvoet-Hanssen, Saskia de Jong, Roland Jooris, Jan Lauwereyns en Roger de Neef bieden de lezer een tegenwicht met hun (peri)teksten en geven inzicht in auteursintenties of persoonlijke visies. In essays over de poëzie van Albert Bontridder, Richard Minne en Paul Snoek wordt de tekstinterpretatie benaderd met aandacht voor de peritekst, zoals een aantekening, de titel van een gedicht of een omslagtekening. Yves T’Sjoen van de Universiteit Gent publiceert over moderne Nederlandse literatuur en verzorgt tekstuitgaven van schrijvers uit de twintigste eeuw. Hij is onder meer auteur van “Aansporingen. Essays en reflecties” (2010) en redacteur van werk van Louis Paul Boon, Ben Cami en Ivo Michiels.