De eerste editie van “Schooltijd vieren” is een werk van Th. Kersten, uitgebracht door Uitgeverij Damon B.V. met ISBN 9789055731329. In de inleiding wordt gesteld dat “de school de sfeer van de omringende maatschappij ademt. Ze functioneert niet geïsoleerd, maar wordt mede gevoed door de samenleving.” Dit is een opmerking die vaak als startpunt dient voor onderwijsconferenties. Men benadrukt dan dat “de school dynamisch moet zijn; moet streven naar efficiëntie; gebruik moet maken van moderne technologie en informatica; en systemen kan inzetten om leerprocessen van leerlingen overzichtelijk te maken.” Hoewel dit een beperkt overzicht is van wat doorgaans op dergelijke dagen wordt besproken, ontbreekt vaak de kritische reflectie hierop. Wie waakt er over de school om te voorkomen dat ze slechts oppervlakkige trends volgt? De school weerspiegelt de maatschappij. Als begeleider in levensbeschouwing heb ik de laatste jaren veelvuldig gebruik gemaakt van de nieuwe efficiëntie van basisscholen. Waarom zou je dat niet doen? Maar er speelt meer in het onderwijs. De school is niet alleen een leertechnisch instituut, maar ook een plek voor vorming. Ze moet niet alleen de intellectuele ontwikkeling van het kind stimuleren, maar ook oog hebben voor de ontwikkeling van de hele mens. In de huidige maatschappij loop je risico’s. Snelheid en efficiëntie dicteren het tempo. Ook de school ontkomt daar niet aan, waardoor iedereen de neiging krijgt om te versnellen. Het ritme van de samenleving lijkt op dat van een sneltrein. We riskeren aan onszelf en aan de betekenisvolle ervaringen voorbij te snellen. We doen veel, maar verdiepen weinig. Om die reden heb ik scholen regelmatig aangemoedigd om het bezinnende element niet te vergeten. Een school die haar eigen ritme niet kent, loopt het gevaar essentiële levenservaringen van kinderen over het hoofd te zien. Daarom moet een school voortdurend naar rustpunten zoeken. Momenten van rust en reflectie hebben pedagogische waarde. Ze zorgen ervoor dat kinderen dichter bij hun eigen ervaringen komen, erover communiceren en deze verdiepen. In de afgelopen jaren heb ik met verschillende scholen gezocht naar manieren om meer ‘vierende’ momenten in het schoolleven te integreren. Vieringen als kansen voor verdieping, als een essentieel onderdeel van het hele schoolleven.