Chronische aspecifieke lage rugpijn wordt gezien als een aandoening met meerdere oorzaken, wat betekent dat verschillende risicofactoren bijdragen aan zowel het ontstaan als het voortduren ervan. Zodra de pijn optreedt, kunnen prognostische factoren mogelijk de toekomstige ontwikkeling voorspellen. In de literatuur zijn de risicofactoren voor de ontwikkeling van chronische pijn (oftewel de overgang van acute naar chronische pijn) goed gedocumenteerd. Echter, er is minder bekend over de risicofactoren voor de toekomstige uitkomst zodra de pijn chronisch wordt. Meer inzicht in deze prognostische factoren kan helpen om patiënten beter te informeren en te adviseren, klinische beslissingen te ondersteunen over het type behandeling en patiënten te identificeren die risico lopen op een slechte uitkomst.

Het doel van dit proefschrift was om het klinische verloop van chronische aspecifieke lage rugpijn te beschrijven bij patiënten die zijn doorverwezen naar een revalidatiecentrum in de tertiaire zorg, om prognostische factoren voor herstel te identificeren en om de invloed van verschillende uitkomsten en statistische technieken op de ontwikkeling van een prognostisch model te analyseren. Deze studie omvatte 1.760 patiënten met chronische aspecifieke lage rugpijn, die een multidisciplinaire behandeling van twee maanden ondergingen en werden gevolgd na 5 en 12 maanden. Samenvattend, leek het klinische verloop van patiënten met chronische aspecifieke lage rugpijn die niet herstelden tijdens de primaire en secundaire zorg te verbeteren na een revalidatieprogramma, met succespercentages tot 60% na 12 maanden follow-up, afhankelijk van de definitie van herstel. Jongere leeftijd, vrouw zijn, getrouwd zijn of samenwonen met een volwassene, lagere pijnintensiteit en beperkingen, een hogere kwaliteit van leven (zowel fysiek als mentaal) en een hogere arbeidsparticipatie verhoogden de kans op herstel.

Karin Verkerk is senior docent en onderzoeker aan de afdeling Gezondheidszorg van de Hogeschool Rotterdam.