Het beleid van de geestelijke gezondheidszorg in Nederland is gericht op het bevorderen van zelfstandig wonen voor mensen met psychische aandoeningen, zodat zij als normale burgers aan de maatschappij kunnen deelnemen. Het streven is om opnames zoveel mogelijk te vermijden en ze, indien nodig, zo kort mogelijk te houden; de vereiste ondersteuning dient beschikbaar te zijn in de eigen woonomgeving van de psychiatrische patiënt. Dit rapport belicht de verschillende perspectieven over dit beleid: die van de psychiatrische patiënten zelf, de hulpverleners, de financiers, en ook die van familieleden en de directe omgeving. Daarnaast wordt er gekeken naar de mogelijkheden van deze groepen om mensen met psychische problemen daadwerkelijk te helpen een zo normaal mogelijk leven te leiden.