De Grote of St.-Bavokerk in Haarlem behoort tot de grootste gotische kerken van Nederland. De toren uit de zestiende eeuw is opmerkelijk vanwege zijn open, uivormige kroon, een afwijking van de gebruikelijke puntige spits in de Middeleeuwen. In dit boek onderzoekt Thomas von der Dunk uitvoerig enkele vragen die deze toren oproept. Wat voor soort toren stond er voor de huidige en hoe zag die eruit? Wie waren verantwoordelijk voor het ontwerp van de opeenvolgende torens? Is er een verband tussen de torens van de Bavo en de nabijgelegen Bakenesserkerk? Naast deze reeds lang bediscussieerde kwesties, worden er nieuwe vragen gesteld: welke inspiratiebronnen kunnen worden aangewezen voor deze destijds uitzonderlijke bekroningsvorm, die later in Holland navolging vond? En heeft deze vorm een specifieke iconografische betekenis?