In Nederland is het gebruikelijk dat de Hoge Raad der Nederlanden als onafhankelijk hoogste rechtsorgaan toezicht houdt op de rechtspraak. Maar was er een vergelijkbaar orgaan in Nederlands-Indië? Het antwoord daarop is: Ja! Maar welke regels golden er voor dit orgaan? Was het onafhankelijk van het Indisch bestuur? Hoe was de relatie met het gouvernement? Welk recht werd er toegepast? Welke bevolkingsgroepen vielen binnen zijn jurisdictie? Wie waren de presidenten en de rechters? Waar was het gevestigd? Oud-rechter Kees Briët onderzocht deze vragen om een beeld te schetsen van het Hooggerechtshof van Nederlands-Indië, de hoogste rechtbank binnen het Nederlandse koloniale rijk in de Indische archipel. Hij richtte zich op de periode vanaf de oprichting in 1819 tot de invoering van gecodificeerde wetgeving in 1848, een doorgaans onderbelichte periode in de juridische geschiedenis van de kolonie. In dit boek presenteert hij de resultaten van grondig onderzoek naar de besluiten van de Gouverneur-Generaal van Nederlands-Indië en literatuur om antwoorden te vinden op de gestelde vragen. Dit boek is relevant voor rechtshistorici en juristen die geïnteresseerd zijn in koloniale rechtsgeschiedenis, evenals voor iedereen die belangstelling heeft voor de geschiedenis van Indonesië onder Nederlandse overheersing in de eerste helft van de 19de eeuw.