Ate Doornbosch reisde jarenlang met zijn bandrecorder door Nederland om opnames te maken van oudere bewoners op het platteland. Deze mensen herinnerden zich liederen uit hun jeugd, die ze via mondelinge overlevering van hun ouders hadden geleerd, en die vaak nog verder teruggingen. Sommige teksten waren zelfs herleidbaar tot de middeleeuwen. De liederen werden gezongen tijdens het werk op het land, in de venen, aan boord van beurtschepen, tijdens huishoudelijke taken thuis of bij het invallen van de schemering onder de groene linde. De verhalende liederen die Doornbosch vastlegde, zijn gepubliceerd in een reeks waarvan dit het vierde en laatste deel is. Dit deel richt zich op ‘ongelijke’ liefde, waarbij geliefden in de liederen gescheiden worden door sociale klassen. Bijvoorbeeld, een jonge baron die valt voor een mooi dienstmeisje, of de dochter van een rijke koopman die verliefd wordt op een stoere matroos. In een tijd waarin het huwelijk vooral een economische overeenkomst was, met grote familiebelangen op het spel, veroorzaakte dit vaak weerstand, vooral van rijke ouders. Dit kon leiden tot veel ellende, waaronder moord en doodslag, maar soms ook tot een lang en gelukkig leven voor het paar. Het boek is voorzien van commentaar en registers door Marie van Dijk en heeft een inleiding van Marie van Dijk en Henk Kuijer.