Dit boek onderzoekt de liefde en lust tussen vrouwen in Nederland tijdens de tweede helft van de achttiende eeuw en biedt een belangrijke bijdrage aan het debat over de geschiedschrijving van vrouwelijke homoseksualiteit in Nederland. Door cultuurhistorische en sociaalhistorische analyses van bronnen en afbeeldingen van vrouwen die zich tot andere vrouwen aangetrokken voelden, vormt “Ziel en zinnen” ook een voorbeeldige studie van de geschiedenis van sekse en seksualiteit.

In haar boek beschrijft Myriam Everard de innige vriendschappen en deugdzame verlangens van vrouwen als Betje Wolff en Aagje Deken. Ze analyseert en herinterpreteert verhalen over vrouwen in mannenkleding en onthult de aanwezigheid van een subcultuur van lesbiennes en vrouwelijke homoseksuelen. Everard stelt vast dat moderne termen tekortschieten om het vrouwelijke leven aan het eind van de achttiende eeuw volledig te begrijpen. Door een subtiele en tegelijk krachtige schrijfstijl weet Everard een genuanceerd beeld te schetsen van zowel vrome als wereldse vrouwen, en van zinnelijke en morele liefde in die tijd.

Het werk van Myriam Everard nodigt uit tot heroverweging en herinterpretatie van bestaande verhalen en opvattingen, en past daarmee in de beste tradities van de vrouwengeschiedenis.