De belangstelling voor persoonlijkheidsstoornissen is aanzienlijk gegroeid sinds 1980, toen de American Psychiatric Association in de derde editie van het Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM III) een extra as toevoegde voor deze stoornissen. In 1994 verscheen de vierde editie, DSM IV, wat aangeeft dat er inmiddels veel ervaring is opgedaan met de diagnose ‘persoonlijkheidsstoornis’ in zowel onderzoek als de klinische praktijk. Het Handboek persoonlijkheidsstoornissen biedt een overzicht en kritische evaluatie van de huidige inzichten. De nieuwste classificatiesystemen, DSM IV en ICD-10, dienen als uitgangspunt. Persoonlijkheidsstoornissen worden verduidelijkt aan de hand van gevalsbeschrijvingen. Het boek bespreekt ook de verschillende theoretische benaderingen die invloed hebben op de classificatie: psychoanalytisch, leertheoretisch, cognitief, interpersoonlijk, biologisch, testpsychologisch, persoonlijkheidspsychologisch en de benadering van Millon. Het grootste deel van het handboek richt zich op het management van persoonlijkheidsstoornissen in de klinische praktijk, met uitgebreide aandacht voor psychodiagnostiek. Behandelstrategieën worden in het algemeen besproken en er worden specifieke therapietips per stoornis gegeven. Er is ook speciale aandacht voor persoonlijkheidsstoornissen bij ouderen. Bovendien verbindt een apart deel persoonlijkheidsstoornissen met sociaal-culturele thema’s zoals geweld, middelenmisbruik, zelfmoord en relatieproblemen. Het boek eindigt met een kritische integratieve beschouwing en een vooruitblik naar DSM-V en ICD-11. Er is ook een Engelstalige editie uitgebracht door John Wiley, New York. Dr. J.J.L. Derksen, klinisch psycholoog, is werkzaam in de eerstelijnszorg en aan de vakgroep Klinische Psychologie en Persoonlijkheidsleer van de Katholieke Universiteit Nijmegen. Sinds 1984 doet hij onderzoek naar en publiceert hij over persoonlijkheidsstoornissen.