De autobiografie van Charles Darwin (1809-1882) is een eerlijk en ontroerend verslag. Het biedt een schitterend inzicht in de persoonlijkheid, denkbeelden, wetenschappelijke creativiteit en het gezinsleven van deze vooraanstaande wetenschapper. Lange tijd was Darwin meer geïnteresseerd in de jacht dan in zijn studie, iets waar hij zich enigszins voor schaamde en daarom als een ‘intellectuele bezigheid’ omschreef om zichzelf gerust te stellen. Na twee jaar in Edinburgh medicijnen te hebben gestudeerd, stopte hij daarmee en begon hij aan een studie theologie in Cambridge, al zonder veel enthousiasme. Zijn wetenschappelijke interesse, die al op jonge leeftijd was aangewakkerd, bloeide pas echt op door ontmoetingen met inspirerende natuurwetenschappers zoals Henslow, en vooral door zijn directe ervaringen met de natuur tijdens de vijf jaar durende reis met de Beagle, een keerpunt in zijn leven. In zijn autobiografie deelt Darwin zijn wetenschappelijke methodes, zijn passie voor verzamelen (waarbij hij tijdens veldwerk zelfs kevers in zijn mond bewaarde), de nadelen van een slecht geheugen en de voordelen van scherp observeren en logisch denken. Hij bespreekt zijn kijk op religie, de totstandkoming van zijn boeken (vooral De oorsprong der soorten), natuurlijke selectie en de discussie over aangeleerde versus aangeboren eigenschappen. Ook zijn liefde voor familie en gezin en vele andere onderwerpen komen aan bod. Darwin was gehuwd met zijn volle nicht, Emma Wedgwood; beiden waren kleinkinderen van Josiah Wedgwood sr., de oprichter van de beroemde aardewerkfabriek. Darwins laatste rustplaats bevindt zich in Westminster Abbey, naast Isaac Newton, de andere Brit die de wetenschap ingrijpend heeft beïnvloed. De autobiografie van Charles Darwin was oorspronkelijk alleen bedoeld voor zijn kinderen. Dit boek is de eerste Nederlandse vertaling van de volledige, ongecensureerde versie van zijn autobiografie.