In 1857 verliet de 13-jarige W.J.M. Michielsen zijn geboortestad Breda om als kajuitsjongen naar de Oost te vertrekken. Na verschillende reizen over zee vestigde hij zich op Java, waar hij door middel van diverse banen in zijn levensonderhoud voorzag. Een belangrijke wending kwam in december 1867, toen hij slaagde voor het grootambtenaarsexamen, waardoor hij een loopbaan in de Indische bestuursdienst kon beginnen. Michielsen maakte optimaal gebruik van deze kans. Jarenlang werkte hij in de ‘buitenbezittingen’ en beëindigde zijn carrière in Batavia als lid van de Raad van Nederlands-Indië. Op hoge leeftijd, rond 1914, begon hij zijn memoires te schrijven. Hierin beschreef hij op levendige en gedetailleerde wijze zijn bewogen leven tot 1875. Het latere deel van zijn leven werd ofwel niet beschreven of is verloren gegaan. Voorafgaand aan de publicatie van deze fascinerende en kleurrijke verhalen is er een inleiding die de historische achtergronden belicht.