In Nederland wordt al geruime tijd een strategie van compacte stedelijke ontwikkeling gevolgd. Dit beleid heeft met succes de versnipperde verstedelijking van zowel het Groene Hart in de Randstad als het omliggende platteland in de rest van Nederland weten te beperken. Het beleid kon rekenen op brede maatschappelijke en politieke steun. Desondanks zijn twee belangrijke doelen van dit beleid niet bereikt: de groei van het autogebruik is niet gestopt, en bedrijven laten zich bij hun locatiekeuze nauwelijks beïnvloeden door de principes van compacte stedelijkheid. Ze geven de voorkeur aan locaties buiten de stad, zoals langs snelwegen en nabij luchthavens. Hierdoor is het draagvlak voor de huidige aanpak van compacte stedelijke ontwikkeling in de jaren negentig afgenomen. In “De Ruimte van Nederland,” de startnota voor de Vijfde Nota Ruimtelijke Ordening, wordt deze nieuwe situatie onderkend. De nota besteedt veel aandacht aan de samenhang tussen stedelijke ontwikkeling, economie en verkeerssystemen. Nieuwe concepten zoals de corridor en de netwerkstad worden hierin geïntroduceerd. Wat dit precies betekent voor het Nederlandse verstedelijkingsbeleid, blijft vooralsnog onduidelijk. Dit boek wil bijdragen aan het debat over de ruimtelijke ordening in Nederland. Het bespreekt de dilemma’s van het huidige compactestadbeleid en mogelijke alternatieven. Veel auteurs erkennen de voordelen van het huidige beleid, zoals de investeringen in bestaande steden en de beperking van stedelijke uitwaaiering. Tegelijkertijd worden ook problemen aangestipt waar het huidige beleid geen oplossingen voor biedt.