De auteur werd als dienstplichtige soldaat naar Indonesië gestuurd. In de media, zoals kranten, radio en televisie, is er vaak aandacht geweest voor de nasleep van het conflict met de republikeinse regering, meestal bekeken vanuit het perspectief van de voormalige koloniale machthebbers. Met dit boek probeert de schrijver echter ook een andere invalshoek te bieden, waarbij hij de periode vanaf 10 mei 1940 helder beschrijft. Hij besteedt veel aandacht aan de antinazigevoelens die onder de meeste jongeren leefden, iets waar vaak aan getwijfeld wordt door mensen die hun zogenaamde ‘wetenschappelijke’ bevindingen op papier hebben gezet. Volgens docenten die het manuscript hebben beoordeeld, zou dit boek eigenlijk aan het geschiedenislesprogramma van middelbare scholen moeten worden toegevoegd.