Op 16-jarige leeftijd sloot Gerhard Stroink zich aan bij de NSB. In 1938 verliet hij de KMA als de best geslaagde tweede luitenant van het Wapen der Infanterie. Teleurgesteld door de mentaliteit en discipline binnen de Nederlandse landmacht, besloot hij in 1942 opnieuw vrijwillig dienst te nemen, ditmaal bij de Waffen-SS. Hij onderging wederom een officiersopleiding, nu aan de Junkerschule in Tölz. In de zomer van 1943 nam hij deel aan zes weken durende gevechten tegen de Russen in de buurt van Charkov, als ordonnansofficier binnen het regiment Germania van de beruchte 5e SS-Pantserdivisie Wiking. Tijdens deze strijd raakte hij ernstig gewond, waardoor hij niet langer militair inzetbaar was. Zijn ervaringen documenteerde hij in ‘Uit het dagboek van een ordonnansofficier’, en Henk Eefting kreeg toestemming om dit te publiceren. Het dagboek biedt een inkijk in de meedogenloze confrontaties tussen de Duitse infanteristen en de communisten, gezien door de ogen van de jonge Stroink. Na de bevrijding werd Stroink ter dood veroordeeld, maar na hoger beroep en gratie kwam hij in 1953 vrij. Zijn gezin leed zwaar onder deze periode. Hij bouwde een succesvolle carrière op in de zakenwereld. Tegelijkertijd benaderde de Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD) hem om oud-nazi’s in de DDR, het voormalige Oost-Duitsland, te volgen, mede dankzij zijn vloeiende Duits en kennis van de regio. Henk Eefting, die het boek schreef, was voorheen commando-officier, luitenant-kolonel van de infanterie en directeur van de militaire strafgevangenis Nieuwersluis. Eerder publiceerde hij ‘De achterkant van de bevrijding; De Bijzondere Rechtspleging 1944-1952 (2e druk)’ en ‘Collaboratie, landverraad en heldendaden’.