Een eeuw geleden, in november 1918, kwam er een einde aan de Eerste Wereldoorlog. Na vier jaar van intense strijd leek de vrede teruggekeerd in Europa. Tenminste, vanuit het perspectief van de overwinnaars leek het zo, en honderd jaar later lijkt het ook zo te zijn vanuit het oogpunt van een vredelievende eeuwherdenking. De historische realiteit was echter complexer. Het geweld bleef minstens tot 1923 voortduren in de vorm van revoluties, contrarevoluties, burgeroorlogen en andere conflicten. Ook de mensen bleven onder invloed van geweld, zowel aan de linker- als aan de rechterkant van het politieke spectrum. In het themanummer ‘1918 en het voortdurende geweld’ onderzoekt Getuigen hoe Europa na 1918 gevangen bleef in een geweldscultuur en hoe de oorlog bijdroeg aan een cultuur van geweld die uiteindelijk zou uitbarsten in de totale vernietiging van de Tweede Wereldoorlog.