Het jaar 2020 biedt een uitstekend moment om na te denken over de toekomst van toegang tot het recht. De expertsessies over een nieuw systeem voor gesubsidieerde rechtshulp zijn afgerond, de rechtspraak kampt met haar maatschappelijke effectiviteit en de overheid staat voor de uitdaging om geschilbeslechting en juridische hulp te digitaliseren. In dit essay probeert de auteur een beeld te schetsen van hoe de regelgeving en uitvoering er in 2035 uit zouden kunnen zien. Dit jaar is willekeurig gekozen: het zou net zo goed 2040 of 2045 kunnen zijn. De structuur is als volgt: eerst wordt het centrale concept ‘toegang tot het recht’ geanalyseerd, gevolgd door de bespreking van ‘strategieën’ om dit doel te bereiken. De analyse begint met een wereldwijde discussie en zoomt vervolgens in op de nationale situatie, nu en in de toekomst. De beschrijving richt zich op de drie niveaus van toegang tot het recht: informatievoorziening, belangenbehartiging en geschilbeslechting of -oplossing. Eén ding is zeker: de manieren waarop toegang tot het recht wordt vormgegeven, zullen in de toekomst aanzienlijk veranderen.