Tweehonderd jaar geleden vond de definitieve nederlaag van Napoleon plaats bij Waterloo in België, een gebeurtenis van wereldformaat die diepe sporen naliet in Nederland. Tot aan de Tweede Wereldoorlog vierden we zelfs een speciale Waterloodag, vergelijkbaar met 4 en 5 mei, maar dan op één dag: 18 juni.

In “Onze Slag bij Waterloo” duikt Louis Ph. Sloos in de vraag waarom deze gebeurtenis zo’n grote impact had in Nederland. Het was uiteraard de grootste en bloedigste veldslag die ooit op Nederlands grondgebied heeft plaatsgevonden, maar er speelde meer mee. De slag raakte veel Nederlanders omdat het een voortzetting was van de onafhankelijkheidsstrijd van 1813-1814. Daarnaast leefde er in de negentiende en begin twintigste eeuw een sterke fascinatie voor de napoleontische legende in Nederland.

Hoewel er al veel over de Slag bij Waterloo geschreven is, is de focus niet eerder specifiek op Nederland als natie gelegd. Louis Ph. Sloos bespreekt onderwerpen zoals de Waterloomanie, de slachtoffers, gewonden, plunderaars en de hulp na de slag. Hij besteedt ook aandacht aan het slagveldtoerisme, de ‘helden’, de invaliden, weduwen, wezen en veteranen, evenals de herdenkingscultuur. Verder onderzoekt hij de betekenis van de slag voor het Nederlandse leger en de manier waarop ‘Waterloo voor jong en oud’ in literatuur, kunst, muziek en spel tot uiting komt.