Na het einde van de Tweede Wereldoorlog arriveerden er tussen de 4000 en 5000 vrouwen uit de Sovjet-Unie in Nederland. Deze vrouwen, bekend als Ostarbeiterinnen, hadden tijdens hun gedwongen arbeid in Nazi-Duitsland een Nederlandse man ontmoet, met wie ze vaak ook in Duitsland trouwden. Deze bundel onderzoekt hoe de Nederlandse autoriteiten deze vrouwen tussen 1944 en 1946 behandelden, met speciale aandacht voor de rol van het Militair Gezag: in hoeverre voldeden zij aan de internationale en nationale afspraken? Auteur Feiko Postma laat zien dat het Militair Gezag nauwelijks de Nederlandse regering of de Engelse autoriteiten op de hoogte hield van een belangrijke werkafspraak die in Brussel met een hoge Russische officier was gemaakt om de repatriëring van Sovjetburgers uit Nederland te vergemakkelijken. De bundel belicht ook de intimidatie en ontvoeringen van Ostarbeiterinnen door Sovjetofficieren in Nederland, met als opvallend voorbeeld het Russenkamp Arendonk in Tilburg. In het laatste hoofdstuk bespreekt Postma de bescherming die de Nederlandse regering uiteindelijk aan deze vrouwen bood en hun pogingen om zich in de Nederlandse samenleving te integreren. Feiko Postma (geboren in Zierikzee in 1955) studeerde geschiedenis in Leiden en promoveerde in 2003 op het thema ‘De Repatriëring van Sovjetonderdanen uit Nederland 1944-1956: Mythe en waarheid’. Hij heeft gepubliceerd in onder andere de Internationale Spectator, Plural Societies (Liber amicorum voor Guy Héraud), en het Tijdschrift voor Geschiedenis, evenals in regionale kranten. Ook schreef hij opiniërende stukken voor enkele landelijke dagbladen en droeg hij bij aan het Liber amicorum voor zijn promotor Jan Bank. Daarnaast heeft Postma twee romans en een toneelstuk geschreven en werkt hij sinds 1991 als docent geschiedenis bij Instituut Blankestijn in Utrecht.