Kosmopolitisme, ofwel wereldburgerschap, biedt mogelijk een oplossing voor grote mondiale uitdagingen zoals armoede, migratie en klimaatverandering. Daarnaast kan het een tegenwicht vormen tegen populistisch nationalisme en religieus fundamentalisme.

Ralf Bodelier onderzoekt in dit boek de ontwikkeling van kosmopolitisch denken vanaf de klassieke oudheid. Hij doet dit door invloedrijke kosmopolieten te vragen naar de betekenis van hun ideeën voor iemand als Grace Phiri, een vrouw die in extreme armoede leeft in het huidige Malawi.

Met boeiende essays neemt hij de lezers mee langs het kosmopolitisme van de Griekse cynici, de Romeinse stoïcijnen, het verlichtingsdenken van de 18e eeuw, het joodse humanisme van de 20e eeuw en het sociaalliberalisme van de 21e eeuw.

Bodelier merkt op dat kosmopolitisme niet alleen inspirerend en veelzijdig is, maar ook complex en tegenstrijdig. Hij twijfelt of hij zichzelf een kosmopoliet kan noemen. Toch pleit hij ervoor om wereldburgerschap niet af te schrijven. Het verdient een beter doordachte en vooral praktische toepassing. Wie over fundamentalisme en populisme wil spreken, kan kosmopolitisme niet negeren.

Ralf Bodelier heeft geschiedenis en theologie gestudeerd en is gepromoveerd in de filosofie. Hij reist als journalist veelvuldig door het Midden-Oosten en Afrika, heeft tientallen boeken geschreven en doceert aan verschillende onderwijsinstellingen. Hij schrijft essays voor de Groene Amsterdammer en verzorgt wekelijks een column voor het Financiële Dagblad. Hij is nauw betrokken bij ‘World in Progress – Kenniscentrum van de Vooruitgang’ en ‘Stichting Ecomodernisme – het nieuwe denken over groei en groen’. Daarnaast geeft hij cultuurhistorische rondleidingen door de krottenwijken van Malawi en langs begraafplaatsen in Parijs.