Na de geboorte van haar dochter, die het syndroom van Down heeft, reflecteert een vrouw op haar leven. Ze denkt terug aan haar vroege kindertijd in de tropen, haar verhuizing naar Nederland, hoe ze haar familie leerde kennen en de impact van de Tweede Wereldoorlog op het leven van enkele familieleden. ‘De ogen van Jessica’ is een memoire dat onderzoekt hoe de ervaringen uit je jeugd doorwerken in je rol als moeder. Het boek behandelt de ontwikkeling van liefde, maar ook diepgaand verlies. Het vertelt over het loslaten van je eigen positie als buitenstaander, omdat je kind die rol op zich neemt. Het beschrijft de zoektocht van een moeder en dochter in het doolhof van de Parallelle Wereld: van speciale onderwijsinstellingen en dagopvangcentra tot logeerhuizen, docenten, zorgverleners en andere instanties. In deze wereld staan zorg en betrokkenheid centraal, en draait het om de kleine gebaren in plaats van een grootse levensstijl. Het boek gaat ook over de krachtige liefde voor het onvolmaakte en de uiteindelijke strijd tegen het onvermijdelijke, waarin twee artsen een cruciale rol spelen. Het is geschreven voor ouders, broers en zussen van kinderen met een handicap, zorgprofessionals, docenten, artsen (in opleiding of anderszins) en iedereen die een inkijk wil krijgen in een leven dat anders verloopt dan verwacht.