Het Normaal Amsterdams Peil, afgekort NAP, bestaat sinds 1891 en is afgeleid van het Amsterdams Peil (AP), een van de vele lokale en regionale referentiepeilen die Nederland kende vóór de twintigste eeuw. Het AP werd bepaald door het gemiddelde zomervloedpeil van het IJ te meten, specifiek in de periode van 1 september 1683 tot 1684. Gedurende de achttiende en negentiende eeuw hebben wetenschappers en landmeters zich ingezet voor de verspreiding van het AP. Op 18 februari 1818 riep Koning Willem I het Amsterdams Peil uit tot standaardpeil voor de grote rivieren, essentieel voor het beheer van waterstanden en de aanleg van dijken, kanalen en andere projecten van nationaal belang. Vervolgens werd het NAP steeds verder verspreid. De Nederlandse methode van hoogtemeting, gebaseerd op een lokaal vastgesteld NAP, werd wereldwijd op verschillende locaties toegepast. In dit boek vertelt Petra van Dam over de geschiedenis van het NAP en legt ze uit hoe de metingen precies werden uitgevoerd.