“Wil jij mijn mama zijn?” vraagt de jonge Melanie aan Hanne. Hanne en haar gezin komen in aanraking met een vierjarig meisje, wiens ouders niet in staat zijn voor haar te zorgen. Ze ervaren van dichtbij de gevolgen hiervan en staan vaak versteld van haar gedrag. Ondanks alles kunnen ze haar niet aan haar lot overlaten en worden ze haar steun in een onstabiele wereld. In “Jij mág niet lief zijn” deelt pleegmoeder Hanne het aangrijpende en waargebeurde verhaal van de zorg voor een ernstig verwaarloosd meisje. Op levendige en meeslepende wijze beschrijft ze de impact die Melanie tot haar achttiende op haar en haar gezin heeft gehad. Het is een verhaal over liefde en onmacht, veiligheid en onveiligheid, en de pijnlijke gevolgen van een verkeerde diagnose en te laat ingrijpen door de hulpverlening. Reacties: Pleegouder: “Heel herkenbaar, ondanks dat onze situatie anders is.” Studente orthopedagogiek: “Het roept veel vragen op. Van een dergelijke casus kun je als student veel leren.” Z-verpleegkundige: “Elke hulpverlener zou dit moeten lezen!” Docent SPW: “Het wordt verplichte literatuur. De toon van het verhaal houdt hulpverleners geboeid.” Journalist: “De meeste ervaringsverhalen bevatten veel details die je als lezer niet wilt weten en bezwijken onder hun eigen zwaarte, maar dit is prachtig licht geschreven. Een adembenemend verhaal.”