Dit boek biedt eerst een overzicht van de ontwikkelingen binnen de organisatiesociologie tot en met de jaren ’70. Hierbij worden de kernideeën van vele klassieke auteurs samengevat. Daarna wordt ingegaan op de belangrijkste nieuwe trends in het sociologisch denken over organisaties tijdens de jaren ’80 en ’90. Hierbij komen onder andere het nieuwe institutionalisme, het feministische of genderperspectief, het postmodernisme, de populatie-ecologie van organisaties en de rationele-keuzebenadering aan bod. In hoeverre vertegenwoordigen deze trends nieuwe onderzoeksgroepen, nieuwe paradigma’s, of nieuwe organisatietypen? En kan er, ondanks al deze vernieuwingen, nog steeds worden gesproken van continuïteit en convergentie in de studie van organisaties? Tot slot wordt de betekenis van de organisatiesociologie voor de Nederlandse organisatiekunde besproken.