Op 45-jarige leeftijd krijgt Corina te horen dat ze borstkanker heeft. Binnen een periode van 10 maanden is er een tumor van 2,8 cm ontstaan. Ze wordt gediagnosticeerd met de hoogste graad van de ziekte (5). Om haar leven te redden, krijgt ze een compleet behandeltraject aangeboden: chemotherapie, een operatie, bestraling en vervolgens vijf jaar hormoontherapie. Ze deelt haar ervaringen van het jaar na de diagnose. In eerste instantie voelt het alsof de grond onder haar voeten verdwijnt, waarna ze terechtkomt in een achtbaan van onderzoeken, informatie en behandelingen. Na twee opnames in het ziekenhuis begint ze mentaal af te takelen. In haar verhaal benadrukt ze het belang van goede mentale ondersteuning. Met haar relaas wil ze lotgenoten steun bieden en hen inzicht geven in wat hen na de diagnose te wachten staat.