Technologie is voortdurend in ontwikkeling, maar waarom resulteert nieuwe technologie zelden in vernieuwende onderwijsvormen? Is dit toe te schrijven aan de technologie zelf, de onderwijsomgeving, of de overdreven verwachtingen van de vernieuwers? Om deze kwesties te verkennen, neemt de auteur ons mee terug in de tijd. Hij begint in 1925 met Sidney Pressey’s eerste leermachines, gaat verder met de teaching machines van Skinner uit de jaren 50 en 60, en bespreekt vervolgens het PLATO-systeem uit de jaren 70. Daarna behandelt hij het computerondersteunde leren van de jaren 80, de opkomst van het internet in de jaren 90 en de multifunctionele leer-werkmachine, namelijk de laptop, uit de jaren 2000. Daarnaast onderzoekt de auteur de rol van film, radio en televisie in het onderwijs, en de impact van de zoekmachine in het heden. Dit alles schetst een helder beeld van de complexe tachtigjarige relatie tussen technologie en onderwijs. “De onstuitbare opkomst van de leermachine” richt zich op de pogingen sinds de jaren 20 van de vorige eeuw om nieuwe technologieën in het onderwijs te integreren. Het boek behandelt de onderliggende ideeën, de verwachtingen van de pioniers, de vele tegenslagen en de zeldzame successen. Het biedt bovendien een boeiend overzicht van de moderne apparaten uit het verleden. Dr. Marcel Mirande studeerde pedagogiek aan de Universiteit van Amsterdam en promoveerde in de technische wetenschappen aan de Technische Universiteit Eindhoven. Hij heeft gewerkt als docent, onderzoeker, ontwikkelaar van educatieve software, consultant en interim-manager, was directeur van de Digitale Universiteit en heeft 15 boeken en bundels over hoger onderwijs gepubliceerd.