Broodjeaapverhalen worden vaak afgedaan als onjuiste en onbelangrijke verhalen, gedeeld door goedgelovige mensen op feestjes en via sociale media. Maar wie bepaalt eigenlijk wat waar en van belang is? Vergelijkbare verhalen circuleren namelijk ook in gerenommeerde kranten en tijdens parlementaire debatten. Het is beter om deze verhalen niet als onwaar te beschouwen, maar als onzeker: verhalen waarvan de waarheid betwist wordt, en die zelfs als ze onwaar zijn, waarde kunnen hebben. Peter Burger heeft twee controversiële en extreme verhalen onderzocht over nieuwe vormen van criminaliteit. Beide verhalen hebben betrekking op de gevaren die jonge vrouwen op straat en in het uitgaansleven bedreigen: het verhaal over de Smileybende, waarbij slachtoffers moeten kiezen tussen groepsverkrachting of verminking, en verhalen over het gevaar van verkrachtingsdrugs. Burger laat aan de hand van nieuws en online discussies zien welke retorische middelen journalisten en forumdeelnemers gebruiken om anderen te overtuigen van de waarheid en waarde, of het gebrek daaraan, van deze horrorverhalen. Wat op het eerste gezicht nieuwe verhalen lijken, blijken vaak oude wortels te hebben: het onderzoek leidt van online discussies over partydrugs naar nieuws van een eeuw geleden over onschuldige meisjes die werden gedrogeerd, ontvoerd en verhandeld als blanke slavinnen.