In de jaren 1944-1945 was Nico Pols gevangene met nummer 20376 in Buchenwald. Dankzij het nemen van de juiste beslissingen op cruciale momenten, de hulp van medegevangenen en een flinke portie geluk, wist hij deze aardse hel te overleven. Dit boek vertelt het verhaal van een man die vastbesloten was om te overleven. Tijdens de dodenmars van Buchenwald naar Dachau droeg hij een tas vol brieven, documenten en een souvenir van de beroemde Goethe-boom met zich mee. Deze mochten niet verloren gaan! Enkele dagen na zijn ontsnapping en de daaropvolgende bevrijding, werd hij benoemd tot burgemeester van het kleine Duitse dorpje Süssenbach bij Regensburg. “Ik ben een zondagskind” was een van zijn bekende uitspraken. Het verhaal, dat hij in 1985 opschreef, werd verrijkt met ongeveer 100 foto’s en talrijke getuigenissen. Het boek biedt een helder beeld van de omstandigheden waarin dit opmerkelijke verhaal plaatsvond. Een bijzonder verslag van een bijzondere man.