Psychiatrische diagnostiek die zich enkel richt op het labelen van aandoeningen, doet tekort aan de individuele kenmerken van iemand die psychisch lijdt. Veel mensen zoeken hulp zonder precies te weten wat er speelt. Hun hulpvraag is vaak vaag, zowel voor henzelf als voor de hulpverlener. Iedereen die in de geestelijke gezondheidszorg werkt, wil deze vraag begrijpen. Een DSM-diagnose blijkt vaak onvoldoende om een goed beeld te krijgen van het psychisch functioneren, waardoor patiënten zich vaak niet volledig erkend voelen door de categoriserende psychiatrie. Hoe kan een hulpverlener tot een formulering komen die de unieke eigenschappen van de patiënt recht doet en hun sterke kanten en talenten erkent? Het is niet nodig om zich te beperken tot het beschrijven van klachten en symptomen. Het is nuttiger om te onderzoeken hoe de patiënt contact legt, relaties aangaat, illusies projecteert en de psychosomatische beleving van de hulpverlener beïnvloedt. Dit vormt de kern van psychodynamische diagnostiek. Bovendien bieden dynamische thema’s een ingang om de innerlijke wereld te verkennen. Hoe verhouden deze thema’s zich tot de psychiatrische stoornis? Dit handboek geeft antwoord op deze vragen.