Het bevorderen van eenheid binnen het rechtssysteem draagt bij aan de kwaliteit van de rechtsstaat en de praktische toepasbaarheid van wetten. Een relatief veilige manier om deze eenheid te bereiken via wetgeving, omdat het grotendeels neutraal is qua beleid, is het harmoniseren van wetgevingstechnieken. Dit rapport biedt een eerste, globale verkenning van hoe de harmonisatie van wetgevingstechnieken in verschillende rechtsstelsels plaatsvindt en vergelijkt de verzamelde gegevens.

Deze vergelijking onthult, naast enkele gelijkenissen, ook vele opvallende verschillen. Voor iemand die gewend is aan de wetgeving binnen één rechtsorde en zich moet verdiepen in een andere, kan het veel tijd kosten om de juiste wetsartikelen te vinden. In het ergste geval kan dit leiden tot een verkeerde inschatting van de juridische situatie, met alle mogelijke gevolgen. Deze situatie vormt een obstakel voor de bruikbaarheid van wetgeving in een steeds meer geglobaliseerde rechtsorde.

Opmerkelijk is dat er tot nu toe weinig initiatieven zijn geweest om wetgevingstechnieken internationaal te harmoniseren. De conclusie van dit rapport is dan ook dat het ontwikkelen van internationale standaarden voor wetgevingstechnieken met urgentie moet worden opgepakt.

Over de auteur
Prof. mr. S.E. Zijlstra is hoogleraar staats- en bestuursrecht aan de Vrije Universiteit.