In de jaren 60 en vroege jaren 70 kwamen de eerste Marokkaanse en Turkse immigranten naar Brussel. Deze pioniers, zowel mannen als vrouwen, arriveerden soms alleen, aangetrokken door de Belgische vraag naar buitenlandse arbeidskrachten, of om zich bij reeds vertrokken familieleden te voegen. Ze ontdekten een nieuwe wereld, een stad die totaal verschilde van wat ze kenden en die inmiddels ook niet meer lijkt op het Brussel van vandaag. Ter gelegenheid van 50 jaar Marokkaanse en Turkse migratie vroeg de Foyer aan het historisch onderzoeksbureau Geheugen Collectief om deze periode opnieuw te belichten. Dit deden ze door te luisteren naar de verhalen van degenen die het van dichtbij hebben meegemaakt: zo’n dertig Brusselaars van Turkse en Marokkaanse afkomst, en enkele andere getuigen die vaak beroepsmatig nauw met hen in contact stonden. Hun verhalen zijn ontroerend en humoristisch, vol verwondering en tederheid, en ze zijn altijd eerlijk en leerzaam. De getuigen herinneren zich de risico’s en uitdagingen tijdens hun eerste reis, hun aankomst in een onbekende stad, de zoektocht naar werk en onderdak, de sociale netwerken en ontmoetingsplaatsen die ontstonden, en de complexe relatie met hun land van herkomst. Naast de feiten delen ze ook hun emoties en gevoelens. Dit boek biedt deze eerste generatie migranten een stem en plaatst hun ervaringen in een historisch perspectief, terwijl het vooral een boeiend verhaal vertelt.