In de negentiende eeuw genoot geschiedenis een hoge status. Talrijke historici gingen aan de slag om zoveel mogelijk kennis te verzamelen en deze ten dienste te stellen van de natie, de regio of zelfs hun eigen familie. In “Bouwmeesters, zedenmeesters” volgt Pieter Huistra hun werkzaamheden nauwgezet: van kelders en zolders waar ze oude documenten opsporen, tot velden en akkers waar ze antieke scherven ontdekken, en zelfs in de collegezaal waar ze proberen hun studenten karakter bij te brengen. Daarnaast zien we hen in de arena, waar ze zowel hun eigen eer als die van historische figuren verdedigen.

“Bouwmeesters, zedenmeesters” biedt een gedetailleerd beeld van een wereld die onverzadigbaar is in haar honger naar nationale, regionale en lokale geschiedenis, met de ambitie om deze geschiedenis voor grotere doelen te benutten en het verlangen om direct in contact te komen met het verleden.