De schrijver stelt dat wiskunde een unieke manier van denken en redeneren biedt, een manier die al door de Grieken werd toegepast. Wiskunde toont bij uitstek de krachtige invloed van een denkwijze, en daarnaast straalt het vak een onmiskenbare schoonheid uit. In het onderwijs zouden deze elementen, naast het praktische nut, altijd benadrukt moeten worden. Rond 1900 legde Hilbert de basis voor de moderne meetkunde, welke enige algebraïsche kennis vereist. Met een paar aanvullingen worden dezelfde thema’s behandeld als in de klassieke vlakke meetkunde. Wie zich deze moderne aanpak eigen maakt, krijgt inzicht in de kernstructuur van de meetkunde en ontdekt een breder toepassingsgebied.

Jan van IJzeren werd in 1914 geboren in Den Haag. Na het behalen van zijn gymnasiumdiploma begon hij aan een studie wiskunde in Leiden, maar stapte over naar rechten vanwege betere baankansen. Een indrukwekkend resultaat met betrekking tot de stelling van Morley inspireerde hem om, als jurist, een boek over meetkunde te schrijven, dat in 1941 werd gepubliceerd. Tijdens de bezetting werkte hij in de levensverzekeringssector, maar raakte in een gevaarlijke situatie in Duitsland toen hij probeerde te ontsnappen aan gedwongen tewerkstelling.

Na de Tweede Wereldoorlog werd hij wiskunde-assistent in Delft, behaalde zijn doctoraalexamen en werkte ongeveer tien jaar bij het Centraal Bureau voor de Statistiek. De administratieve druk leidde ertoe dat hij overstapte naar de nieuwe Technische Hogeschool in Eindhoven, waar hij tot zijn pensioen op 65-jarige leeftijd bleef werken. In 1987 kreeg hij onverwacht de kans om in Boedapest te promoveren op een fundamenteel valutavraagstuk dat hij tijdens zijn tijd bij het CBS had opgelost. Zijn blijvende interesse in meetkunde resulteerde in dit boek.