Effectieve hulpverlening aan kinderen, jongeren en gezinnen begint met een grondig diagnostisch onderzoek, uitgevoerd volgens de principes van de empirische cyclus. Verschillende hoogwaardige diagnostische modellen zijn beschikbaar voor het werken met deze doelgroepen, zoals het handelingsgerichte diagnostische model van Pameijer en van Beukering, of het model van de diagnostische cyclus zoals beschreven door de Bruyn, Ruijssenaars, Pameijer en van Aarle. Dit handboek bouwt voort op deze modellen en biedt clinici concrete, moderne hulpmiddelen om hun diagnostische werk inhoudelijk te sturen. De auteurs streven er met deze reeks van vier boeken naar om hulpverleners te informeren over het diagnostische proces en recente inzichten te delen over de (ontwikkeling van) gedrags- en emotionele problemen, essentieel voor een kwalitatief diagnostisch onderzoek. Dit handboek is dan ook nuttig voor zowel studenten als hulpverleners die op zoek zijn naar antwoorden op hulpvragen van kinderen, jongeren en gezinnen. In dit derde deel richten de auteurs zich op de kindfactoren die cruciaal zijn voor het begrijpen van de ontwikkeling van gedrags- en emotionele problemen. Ze onderzoeken de ontwikkeling van intelligentie, cognitieve functies, taal, motoriek, gehechtheid, identiteit en zelfbeeld, evenals de vorming van maladaptieve cognitieve schema’s. Voor elk van deze domeinen wijzen ze de clinici op ontwikkelingsgerelateerde inzichten die van belang zijn voor een ontwikkelingssensitieve diagnostiek. Daarnaast geven ze een overzicht van richtlijnen en instrumenten die een evidence-based diagnostisch onderzoek mogelijk maken. GUY BOSMANS is docent binnen de Onderzoekseenheid Gezins- en Orthopedagogiek aan de KU Leuven. Als gedragstherapeut heeft hij diverse jaren als diagnosticus in een kinderpsychiatrische eenheid gewerkt en hij geeft momenteel les in diagnostiek binnen de orthopedagogische hulpverlening. Zijn expertise ligt op het gebied van kinderen en jongeren met gehechtheidsproblemen en hij is betrokken bij onderzoek in de jeugdzorg. PATRICIA BIJTTEBIER is hoogleraar aan de Onderzoekseenheid Schoolpsychologie en Ontwikkelingspsychologie van Kind en Adolescent aan de KU Leuven. Ze doceert vakken in psychodiagnostiek en ontwikkelingspsychopathologie en onderzoekt processen en mechanismen die bijdragen aan de ontwikkeling van zowel internaliserende als externaliserende problemen in de kindertijd en adolescentie. ILSE NOENS is hoofddocent binnen de Onderzoekseenheid Gezins- en Orthopedagogiek en academisch verantwoordelijke voor PraxisP, het praktijkcentrum van de Faculteit Psychologie en Pedagogische Wetenschappen aan de KU Leuven. Zij geeft les in diagnostiek binnen de orthopedagogische hulpverlening en is eindverantwoordelijk voor de stages in de orthopedagogiek. Haar specialisaties zijn autismespectrumstoornissen en gezinsgerichte ambulante hulpverlening. LAURENCE CLAES, klinisch psychologe en gedragstherapeute, is hoogleraar aan de Faculteit Psychologie en Pedagogische Wetenschappen van de KU Leuven. Zij doceert klinische psychodiagnostiek en is eindverantwoordelijk voor de stages in het klinische werkveld en de permanente opleidingen in klinische psychodiagnostiek, met de focus op kinderen, jongeren en volwassenen.