Gedurende vele jaren heeft het stoomschip de Rotterdam de oceanen doorkruist. Als een soort tijdscapsule heeft het grotendeels aan de moderne invloeden weten te ontsnappen. Daardoor is het schip met zijn interieurs een tastbaar aandenken aan een wereld die slechts een halve eeuw achter ons ligt, namelijk die van de late jaren vijftig en vroege jaren zestig van de twintigste eeuw. Een tekst uit Libelle uit 1963 vangt de sfeer aan boord perfect: ‘Het bijzondere is dat er binnen vijf dagen een gevoel van algemene verbroedering ontstaat. Tussen de succesvolle zakenman uit Zürich en de magere heer uit Birmingham. Tussen de stijlvolle Parisienne en de moederlijke vrouw uit Deventer. Bij de bars zie je vluchtige zoutwaterromances opbloeien. In die dagen kan zo’n enorm schip een varend thuis worden.’ Deze opmerking vat precies de bedoeling samen van passagiersschepen zoals de Rotterdam. Naast genieten, moesten passagiers zich vooral thuis voelen – een thuis ver van huis. Het schip weerspiegelde eigenlijk het leven aan land, het goede leven welteverstaan. Er waren zwembaden, zonnedekken, een theater en een bibliotheek, winkels, een fitnessruimte, gezellige salons, feestelijke danszalen en sfeervolle bars.

De inrichting van de diverse openbare ruimtes droeg aanzienlijk bij aan het ‘grote genieten’, hoewel veel passagiers zich waarschijnlijk nauwelijks bewust waren van het feit dat ze zich tussen kunstwerken bevonden. Deze waren meestal geïntegreerd in de zorgvuldig ontworpen interieurs. Het schip was niet bedoeld als een varend museum, maar eerder als een toonbeeld van wat de Nederlandse kunstwereld te bieden had. Een soort visitekaartje dus. In “De Rotterdam, de kunst van het reizen” wordt met woorden en beelden verteld hoe dit geliefde schip van de Holland-Amerika Lijn er in zijn beginjaren uitzag en wat daarvan nog steeds aan boord te vinden is. Anekdotes van kunstenaars en voormalige bemanningsleden, verhalen over oer-Hollandse fabrieken en bedrijven, evenals verslagen van passagiers, schetsen een beeld van het leven op en met de Rotterdam. Tussen deze verhalen door dansen, flaneren en dineren de modellen op de foto’s van Harry Mosch. Zo ervaart de lezer de kunst van het reizen.