In de negentiende eeuw stond vooruitgang centraal. Vertegenwoordigers van het Nederlandse modernisme, een vrijzinnig-protestantse beweging, besloten het christelijk geloof in lijn te brengen met de ontwikkelingen binnen de natuur- en bijbelwetenschappen. Ze waren bang dat het christendom anders snel irrelevant zou worden voor velen. “God van vooruitgang” illustreert hoe de modernen een brug sloegen tussen geloof en wetenschap door onder andere een ‘evolutietheologie’ te formuleren. Hun opvattingen over maatschappelijke vraagstukken worden ook onderzocht, waarbij de focus ligt op materiaal dat ze voor een breed publiek creëerden, zoals romans, gedichten, prekenbundels en almanakken. Daarnaast worden de uitdagingen belicht waarmee de modernen werden geconfronteerd, zoals de weerstand van orthodoxen en vrijdenkers, het vertrek van prominente predikanten als Conrad Busken Huet en Allard Pierson, en de praktische toepassing van het moderne geloof.