Na de financiële crisis heeft de EU een koers van bezuinigingen ingeslagen. Twee decennia van economische groei, aangedreven door schulden, kwamen abrupt tot stilstand. Net zoals de crisis in de jaren tachtig, kan deze situatie en de overheersende politieke reacties daarop een keerpunt betekenen in de ontwikkeling van de Nederlandse verzorgingsstaat. Dit boek onderzoekt de mogelijke toekomst van deze verzorgingsstaat vanuit het perspectief van globalisering. In Nederland worden de ontwikkelingen van de verzorgingsstaat vaak nog te veel bekeken vanuit een nationaal perspectief. Dit is misleidend, aangezien de Nederlandse verzorgingsstaat in grote mate beïnvloed wordt door mondiale trends.

Nederland heeft een uitzonderlijk open economie en fungeert als een knooppunt voor handel en kapitaalstromen. Hierdoor zijn elementen van de verzorgingsstaat nauw verbonden met grensoverschrijdende economische processen. De mate van openheid van de wereldeconomie en de richting van globalisering beperken de mogelijkheden binnen Nederland om duurzame oplossingen voor de verzorgingsstaat te vinden.

Deze studie legt de nadruk op de financialisering van de politieke economie en hoe deze zich uitstrekt in de verzorgingsstaat. Er wordt onderzocht of Nederland in de periode na Lehman Brothers nog over hetzelfde ‘politieke kapitaal’ beschikt als dertig jaar geleden. Zijn de institutionele voorwaarden nog voldoende om flexibel en effectief op veranderingen in te spelen? Of zijn de tegenstellingen inmiddels te groot geworden? Er wordt ook gekeken naar de vraag of we, zoals in de jaren dertig, te lang blijven vasthouden aan een verouderd internationaal monetair systeem, vergelijkbaar met Colijns vasthouden aan de gouden standaard, maar dan met de euro. Daarnaast wordt de rol van opkomende economieën besproken. Dit boek behandelt deze en andere vragen over de toekomst van de Nederlandse verzorgingsstaat.