“Goedemorgen mol, zei de woelmuis vrolijk, mooie dag vandaag, nietwaar? De mol mompelde iets, zag er nog somberder uit dan daarvoor en wilde zich onder de grond verstoppen. Hé, wacht even, riep de woelmuis, is er iets aan de hand? Ja, er is wat, mopperde de mol, ik ben het zat. Wil je dood, vroeg de muis. Dan haal ik de boer erbij. Nou nee, zo erg is het nou ook weer niet, zei de mol, maar ik ben er wel klaar mee. Uit het verhaal…Nou, nou, nou, het is wat, het houdt niet op, mompelde de regenworm. Zei je iets, vroeg de slak, waarop de regenworm zich afvroeg of de slak misschien doof begon te worden en er iets mis was met zijn slakkenhuis. Hé, ik vroeg je iets, zei de slak. Wat vroeg je dan? Ik vroeg of je iets zei en vraag je nu maar meteen wat je dan zei. Het is wat, het houdt niet op, zei ik, antwoordde de regenworm. Ze kwamen er niet veel verder mee, wat niet erg was nu ze gewend waren geraakt aan traagheid. Uit het verhaal…”