Verpleegkundigen in de geestelijke gezondheidszorg besteden doorgaans meer tijd met hun patiënten dan welke andere beroepsgroep dan ook. De manier waarop zij met patiënten omgaan, is daarom van essentieel belang voor hun rol. Hildegard Peplau (1909-1999), vaak aangeduid als de ‘moeder van de psychiatrische verpleegkunde’, benadrukte dat het interactieproces tussen verpleegkundige en patiënt de kern vormt van professionele zorg in de ggz. Ze wijdde haar leven aan het ontwikkelen en onderwijzen van theorieën en methodes om dit te implementeren. Volgens Peplau kunnen alle interacties een therapeutisch effect op de patiënt hebben, maar ze kunnen hem ook verder in zijn ziekte duwen. Haar inzichten zijn nog steeds verrassend actueel en passen uitstekend bij nieuwe ontwikkelingen zoals de herstelbeweging. Ze bieden dan ook een solide basis voor de huidige ggz-verpleegkunde. Dit boek geeft een overzicht van de belangrijkste inzichten van Peplau, waarbij de afgeleide methoden worden uitgelegd en rijk geïllustreerd met actuele praktijkvoorbeelden. Het kan ervaren verpleegkundigen helpen hun werk te verdiepen en biedt tegelijkertijd een goede introductie tot wat professionele ggz-verpleegkunde kan zijn. Thomas Raemdonck is psychiatrisch verpleegkundige en verpleegkundig specialist in de Kliniek Sint-Jozef Pittem, Centrum voor psychiatrie en psychotherapie. Hij is ook vrijwilliger bij het UCVV Gent en actief betrokken bij de Peplau-module daar. Eddy Deproost is directeur patiëntenzorg in dezelfde kliniek en was voorzitter van de Vlaamse Peplau-werkgroep. Hij begeleidde ook de Peplau-seminaries aan het Universitair Centrum voor Verpleegkunde en Vroedkunde UGent, waar hij gastprofessor GGZ-verpleegkunde is. Mieke Grypdonck is verpleegkundige en doctor in de verplegingswetenschap, en emeritus buitengewoon hoogleraar aan de Universiteit Gent. Voorheen was ze hoogleraar aan de Universiteit Utrecht en de Universiteit Leuven.