Een manager die zijn kop in het zand steekt, is geen alledaags beeld, maar toch gebeurt het regelmatig dat managers hun verantwoordelijkheden ontlopen. Uit een onderzoek onder een brede groep Nederlandse managers blijkt dat zij vaak wegduiken voor taken waar ze niet van houden. Dit vormde voor de auteurs van “Managers zijn struisvogels” de aanleiding om diepgaand empirisch onderzoek te doen naar het vluchtgedrag van managers. Ze onderzochten welke factoren hieraan bijdragen: ligt het aan de persoonlijkheid, leiderschapsstijl of kennis van de manager, of speelt de veranderende omgeving of organisatie een rol? Of is het simpelweg pech of een slechte match? Tijdens hun onderzoek bespreken de auteurs verschillende thema’s. Ze leggen uit wat vluchtgedrag precies inhoudt en hoe zogenaamde managerial no-go areas (MNGA’s) ontstaan. Bovendien analyseren ze persoonlijke eigenschappen van managers, de kwaliteit van hun relatie met medewerkers, en de link tussen macht en vluchtgedrag. Ook vergelijken ze corporate governance met een inhoudelijke en maatschappelijke benadering. Tenslotte kijken ze naar de toekomst van management: de impact van virtualisering en netwerken binnen en tussen organisaties. “Managers zijn struisvogels” biedt niet alleen inzichten en meningen, maar ook nieuwe empirische gegevens, ondersteund door praktijkvoorbeelden. Dankzij het grondige onderzoek is dit boek een waardevolle aanvulling op bestaande managementliteratuur.