Met de afwijzing van de Europese grondwet in 2005 kwam het wantrouwen jegens de EU voor het eerst duidelijk naar voren. In alle lidstaten zijn inmiddels signalen van fragmentatie en mogelijke desintegratie zichtbaar. Dat wantrouwen groeit, vooral nu burgers de impact van de crisis persoonlijk ervaren en hun vertrouwen zwaar op de proef wordt gesteld. Hoewel de euro is ingevoerd en dit tot problemen heeft geleid, handelen de verantwoordelijken alsof deze crisis geen noodzaak schept voor een politieke unie. Die unie lijkt voorlopig ver weg, gezien de enorme weerstand ertegen. Deze situatie vormde voor de auteur de aanleiding om te onderzoeken hoe meningsvorming over dit onderwerp plaatsvindt en welke rol het onderwijs hierin kan spelen. Door het verlies van de integratie van kunst, wetenschap en religie in de negentiende eeuw, veroorzaakt door de opkomst van de natuurwetenschap, is de vraag naar de essentie van de mens problematisch geworden, evenals de manier waarop deze vraag wordt beantwoord. Dit boek is niet bedoeld om dogmatische overtuigingen te verkondigen of politieke standpunten over te dragen, maar om perspectieven te bieden die dieper graven dan de vluchtigheid van een dag, een jaar, een decennium of zelfs eeuwen. Het boek moedigt nadenken aan en als het meer vragen oproept dan het beantwoordt, dan is een van de doelen van de auteur bereikt. Het voortbestaan van de EU op de lange termijn hangt af van de steun van haar burgers. Of zij nu goed geïnformeerd of onwetend zijn, met welk begrip van Europa en zichzelf benaderen zij de EU, en wat is de basis voor hun snelle oordelen over gebeurtenissen?