Elke democratie biedt haar burgers de gelegenheid om op regelmatige momenten een nieuwe vertegenwoordiging te kiezen. Omdat verkiezingen zo belangrijk zijn, wordt willekeur niet getolereerd. Daarom vinden verkiezingen plaats volgens strikte regels die zijn vastgelegd in een kieswet. Deze wet bepaalt onder andere het aantal zetels dat te verdelen is, het aantal kiesdistricten, de verdeling van mannen en vrouwen op de lijsten en of er voorkeurstemmen kunnen worden uitgebracht op kandidaten. Wanneer we onze vertrouwde kiesstelsels voor de gemeenteraad en voor de federale, regionale en Europese parlementen vergelijken met die in andere landen, worden grote verschillen duidelijk. De spelregels van de democratie zijn dus niet zo absoluut of universeel als we misschien denken. Ze veranderen bovendien vaak. Dit boek onderzoekt de mechanismen en effecten van de meest gangbare kiesstelsels in Europa. De gevolgen zijn talrijk: ze beïnvloeden het aantal partijen dat zetels kan behalen, het aantal zetels per partij, de stabiliteit van de (coalitie)regering, en dus ook de rol van de eerste minister. Daarnaast hebben ze invloed op de aanwezigheid van vrouwelijke politici en gekozenen van migrantenafkomst, het profiel van de gekozen politieke elite, en de dynamiek van presidentiële campagnes. Kortom, de keuze van een kiesstelsel is niet zo onschuldig als het lijkt. De democratische spelregels bepalen immers de vorm en inhoud van de verschillende politieke systemen in Europa.