Uitgegeven ter gelegenheid van het 40-jarig jubileum van de Stichting Nieuwe Kerk in 2010.

In 1639 ontstond het idee om in Den Haag een derde protestantse kerk te realiseren. Voorlopig bleef het bij een idee, omdat de oorlog voor financiële beperkingen zorgde. Met de Vrede van Münster in 1648 kwam daar verandering in. Al een jaar later werd in het drukke Spuikwartier de eerste schop in de grond gestoken. De Sociëteit van ’s-Gravenhage trad daadkrachtig op als opdrachtgever en vond in de tot dan toe onbekende Pieter Noorwits een architect die zowel ambitieus als vindingrijk was. Het ontwerp van Noorwits was gedurfd en origineel. De hoog oprijzende muren omsloten niet alleen een enorme ruimte waar de calvinistische gemeenschap het Woord van God hoorde, maar droegen ook gracieus een majestueus dak zonder de noodzaak van extra ondersteunende structuren zoals zuilen. Dit was een briljant staaltje van constructieve en architectonische moed, dat de robuuste maar trotse eenvoud uitstraalde die zo kenmerkend was voor de Republiek der Nederlanden. Deze indruk heeft de tand des tijds doorstaan, want de Nieuwe Kerk weet nog steeds te imponeren.