Mensen kunnen ziek worden en daarvoor zijn er artsen om hen te behandelen. Maar wat gebeurt er wanneer de arts zelf ziek wordt? Blijft hij dan nog steeds een arts terwijl hij patiënt is? Kan hij zichzelf genezen? Wordt hij anders behandeld? In dit boek delen negentien artsen hun persoonlijke ervaringen met een – soms ingrijpende – ziekte. Ze zijn gewend om aan de zijde van de patiënt te staan, maar wanneer ze zelf in het bed liggen, verandert hun perspectief volledig. Hun medische autoriteit maakt plaats voor medische afhankelijkheid, wat een situatie is die velen moeilijk kunnen accepteren. Vaak weigeren artsen hun eigen ziekte te erkennen en proberen ze zichzelf eerst te behandelen. Pas wanneer dit niet effectief blijkt, wenden ze zich tot professionele hulp, vaak bij een bevriende specialist. Maar ook dan verloopt onderzoek en behandeling niet altijd probleemloos… Een cardioloog, psychiater, internist, huisarts en verhalendeskundige reflecteren op deze verhalen. Zij onderzoeken de arts in de rol van patiënt, geven advies voor de behandeling van een zieke collega, en pleiten voor een benadering van geneeskunde die zowel compassievol is in de uitvoering als in de beleving.