“Neurorevalidatie, uitgangspunten voor therapie en training na hersenbeschadiging” is het laatste deel van de vierdelige serie Toegepaste Neurowetenschappen.

Dit boek behandelt het herstelproces na hersenbeschadiging en hoe therapie en training dit proces kunnen beïnvloeden. Het weerlegt verouderde ideeën zoals ‘Eenmaal laesie, altijd gestoord’ en ‘Na zes maanden is geen verder herstel te verwachten’, en biedt in plaats daarvan realistische en hoopvolle informatie. Pessimisme en therapeutisch nihilisme behoren tot het verleden. Dankzij nieuwe inzichten in de hersenplasticiteit en diverse herstelmechanismen ontstaat er een optimistische kijk.

Het boek is verdeeld in drie hoofdsecties. Het eerste deel, de biologische basis, belicht de plasticiteit van de hersenen als een universeel verschijnsel. Verschillende herstelmechanismen worden besproken, inclusief hun theoretische onderbouwing en patiëntencasussen van opmerkelijk herstel. Het tweede deel behandelt de leertheoretische basis: principes van leren en geheugen, motorische vaardigheden en gedragsverandering. Dit biedt een theoretisch kader voor revalidatie als leerproces. Het derde deel geeft een praktische uitwerking: het gebruik van de empirische cyclus als leidraad, en hoe principes en methoden specifiek op stoornissen en patiënten kunnen worden toegepast. Het therapeutische aanbod is breed, wat leidt tot de vraag: welke aanpak kies je, voor wie, en waarom? Twee casussen illustreren de analyse en keuzes: Jos, die de hele dag klaagt, en Ellie, die struikelt en moeite heeft met lezen.

Neurorevalidatie biedt geen kant-en-klare oplossingen of evidence-based recepten, maar richt zich op concepten die nuttig zijn bij het ontwikkelen van persoonlijke behandelingen. De kern is dat huidige inzichten in plasticiteit en leren nieuwe mogelijkheden voor herstel tonen.

Dit boek is bedoeld voor professionals die werken met patiënten met hersenbeschadigingen, zoals artsen, paramedici, psychologen en verpleegkundigen. Gezien het feit dat meer dan 100.000 mensen in Nederland te maken hebben met hersenbeschadiging, is het boek ook relevant voor diverse opleidingen.

Ben van Cranenburgh, de auteur, is neurowetenschapper. Hij studeerde geneeskunde in Amsterdam en werkte jarenlang bij het Nederlands Centraal Instituut voor Hersenonderzoek en het Revalidatiecentrum Amsterdam. In 1987 richtte hij het Instituut voor Toegepaste Neurowetenschappen (ITON) in Haarlem op, waar hij zich richt op het verkleinen van de kloof tussen wetenschap en praktijk in neurorevalidatie, sport en muziek.