Tijdens de Tweede Wereldoorlog trokken ongeveer 300.000 Belgische arbeiders, vrijwillig of gedwongen, naar Duitsland om te werken.

In dit boek wordt het verhaal verteld van een vrijwilliger die zijn ervaringen deelt vanuit Liegnitz, Magdeburg (waar hij verplicht als brandweerman werkte), en Weimar.

Het boek beschrijft de zware terugtocht aan het einde van de oorlog, grotendeels te voet en soms tussen de linies van Duitse en Amerikaanse troepen.

Het verhaal is een aangrijpende weergave vol anekdotes, humor, ziektes, ontberingen en gevaren. Het geeft een levensecht beeld van de werk- en leefomstandigheden in de Duitse werkkampen, gezien door de ogen van een 18-jarige jongen uit Gent.

Georges Biliet’s leven is sterk verbonden met brandbestrijding.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij gedwongen brandweerman in Magdeburg. Na de oorlog werkte hij bij de brandweer in Gent. Nu geniet hij van een welverdiend pensioen als brandweer-sergeant en heeft hij de tijd gevonden om zijn memoires te schrijven.