De oorspronkelijke uitgave van dit boek verscheen in 1980. Latere edities illustreren de veranderingen in de Pachtwet en andere relevante wetgevingen, evenals in jurisprudentie en economische en sociale facetten die van invloed zijn op het pachtrecht. In de vierde editie van 2002 werd een mogelijke grote verandering in het wettelijke pachtrecht aangekondigd. Hoewel er in 2007 geen revolutie plaatsvond, werd er wel een belangrijke evolutionaire stap gezet. Na 70 jaar is de pacht teruggekeerd in het Burgerlijk Wetboek met een regeling die zowel consolidatie als een vernieuwde systematiek biedt, en enige harmonisatie met de huur van bedrijfsruimten. Belangrijke wijzigingen zijn onder andere: – Bij indeplaatsstelling na het overlijden van de pachter ligt de nadruk nu op de verdeling van de nalatenschap. – Het proces voor verlenging begint nu met een eis van de verpachter in plaats van een verzoek van de pachter en eindigt met een vonnis in plaats van een beschikking. – Het bereiken van de leeftijd van 65 door de pachter geldt niet langer als reden voor opzegging. – De eenmalige pachtovereenkomst voor maximaal twaalf jaar is vervangen door twee nieuwe, niet eenmalige, geliberaliseerde varianten. Een nieuw onderwerp is de wettelijke aansprakelijkheid van de pachter. Het boek bevat een ‘transponeringstabel’ die de verbanden tussen de artikelen van titel 7.5 BW en de Pachtwet verduidelijkt. De auteur, een gepensioneerd hoofddocent van de Technische Universiteit Delft (Geodesie), heeft sinds 1964 uitgebreid gepubliceerd over diverse onderwerpen binnen het onroerendgoedrecht. Bij Kluwer zijn de boeken “Onroerende Zaken” (1995) en bijdragen in het losbladige “Praktijkboek Onroerend Goed” verschenen, die zich richten op goederenrecht, landinrichting en pacht.