De Haagse Schilderswijk is een van de vele volksbuurten in Nederland waarover uiteenlopende verhalen de ronde doen: sommigen herinneren het als een beruchte achterstandswijk, anderen als een levendige volksbuurt. Volgens sommigen zou deze levendigheid in de jaren tachtig zijn verdwenen door de komst van gastarbeiders en andere nieuwkomers. In zijn boek onderzoekt Diederick Klein Kranenburg de historische realiteit achter deze uiteenlopende beelden. Hij levert daarmee een waardevolle bijdrage aan de sociale geschiedenis van Nederlandse stadswijken. Op basis van tientallen interviews toont Klein Kranenburg aan dat de wijk al voor de jaren tachtig allesbehalve homogeen was en dat er al een uittocht gaande was voordat migranten arriveerden. Na 1945 ondergingen veel achterblijvers een proces van sociale zelfuitsluiting, waardoor ze steeds meer geïsoleerd raakten van de rest van de samenleving. Dit beperkte hun sociale mobiliteit.